گنج های ايران
طلای پادشاه بزرگ ایرانیان ، داریوش سوم هخامنشی که در سالهای 380 تا 330 قبل از میلاد می زیست ،
بزرگترین گنج تمام دورانها به شمار می آید.
بخشی از این گنج را امپراتور مقدونیان ، اسکندر کبیر(232 – 356 ق.م )
زمانی که در سالهای حدود (334 ق.م) کشور پادشاهی ایران را تسخیر وگنجینه های شوش ، ایسوس (شهری در کشور ترکیه کنونی) ، دمشق و تخت جمشید را چپاول کرد، به تاراج برد . امپراتور فاتح، تنها در تخت جمشید حدود 9000 تالنت طلا و 40000 تالنت نقره به غنیمت گرفت . هر تالنت با معیارهای امروزی حدود 2/26 کیلوگرم بود . یعنی این که بیش از 1000 تن یا به حساب دیگر ، بیش از 50 کاروان بزرگ حیوانات بارکش پر از فلزهای قیمتی به دست او افتاد و همه آنها تنها در یک شهر!!!
مورخ و وقایع نگار باستانی یونان «دیودور» چنین نگاشته است که اسکندر کبیر
گنجهای حاصل از تمام گنج خانه های تسخیر شده ایران را بر بیش از 3000 شتر بارکش و 10000 جفت قاطر، یعنی بیش از 23000 حیوان بارکش ، به کشور خود انتقال داد .
اسکندر در آن زمان در ایران ، بدون احتساب بخشی از گنجینه ها که داریوش سوم به نقاط امن برده بود، 750000 تالنت ، حدود 19650 تن، یعنی تقریبا 980 کامیون باری 20 تنی پر از طلا و نقره به غنیمت گرفت.
تازه جواهرات و سایر اشیای با ارزش را به حساب نیاورده ایم. وقتی که او بعد با ارتش خود به مصر لشکر کشی کرد ، بنا به نگارشهای باستانی، دستور داد که سپرهای حفاظتی سربازانش را به نقره خالص آب نقره کاری کنند( غنایم جنگی او از پارسها تا این اندازه زیاد بود).
داریوش با کاروان کوچکی از گنجهایش به اقامتگاه تابستانی خود در هگمتانه (شهر همدان امروزی در ایران) یعنی جایگاه آخرین گنج خانه اش گریخت. بنا به نگارشهای فرهنگی باستانی؛
داریوش هخامنشی قبل از آن که بمیرد، دستور داد که تمام طلاها، نقره ها و اشیای قیمتی دیگر را در نزدیکی شهر، دفن کنند. وقتی که اسکندر اقامتگاه تابستانی را به تسخیر در آورد ، هیچ اثری از گنج بر جای نمانده بود. اسکندر نیروهایش را وادار کرد هفته ها در اطراف شهر بدنبال گنج مدفون بگردند که جستجویی بی حاصل بود .
نزدیک به 250 سال پس از آن سردار رومی مارکوس لیزینیوس کراسوس ( 53 – 115 ق.م) به جستجوی این گنجینه طلا پرداخت و برای آن حتی با پارتها ، یکی دیگر از اقوام نژادی آسیای صغیر، جنگ کرد. پارتها در آن زمان سلسله پادشاهی جدیدی را در ایران بر پا کرده بودند (سلسله اشکانیان). سرداران رومی ژولیوس سزار ( 44 - 100 ق.م) و مارکوس آنتونیوس (30 – 83 ق . م) و همچنین امپراتور روم، نرون (68 – 37 میلادی) نیز ، همگی بدون هیچگونه موفقیتی به جستجوی گنج افسانه ای داریوش پرداختند .
در سال 1973 (1352 شمسی) شاه وقت ایران دستور کاوش این گنج را داد؛ یک هیئت آمریکایی با پیشرفته ترین تجهیزات حفاری و اکتشاف به کار پرداخت ، اما نتوانست گنج را پیدا کند. به این ترتیب:
گنجینه طلای داریوش تا به امروز همچنان در مکانی در محدوده ای به شعاع 100 کیلومتری در اطراف شهر همدان قرار دارد .
منبع: « در جستجوی گنج » نوشته: نوربرت فون فرانکشتاین، ترجمه: بهروز بیضایی ، انتشارات قدیانی
برچسبها: باستان شناسي, گنج های ايران, گنج یابی, عتیقه, کشف عتیقه
+ نوشته شده در جمعه دهم آذر 1391ساعت 18:9  توسط treasure issue
|
